Duuk

Duuk

Waarom deze blog...

Sinds 5 december 2016 staat onze wereld op zijn kop. Duuk, onze kleine spring in het veld, heeft de diagnose ALL gekregen. De afkorting voor Acute Lymfatische Leukemie. Sinds eind april 2017 weten we dat hij in de 3 jarige Medium Risk-groep valt.

Om het voor ons zelf simpel te houden, schrijven we op deze blog zo nu en dan (misschien wel elke dag, misschien wel eens per week....of misschien nog wel minder) over het behandeltraject van Duuk. Ook is het gewoon lekker om even je hoofd leeg te kunnen schrijven.

De datum nadert...

Mama schrijft...Posted by Debby 29 Nov, 2017 23:59:43
Ik zit achter mijn computer en kijk foto's en filmpjes terug van het afgelopen jaar...
Wat een jaar is dat geweest zeg...

Vandaag precies een jaar geleden was je al ziek, maar niemand wist het. Als we nu de foto's en filmpjes terugkijken, zien we het monster wat in je schuilde stiekem al wel. Je snoetje was bleek en je had een vermoeide blik in je ogen. Wat nu niet te zien is, maar ik nog goed weet is de grote blauwe plek achter op je been. De time-outs die je wilde bij een stukje fietsen.

Bladerend door de foto's en filmpjes zie ik je veranderen.
Veranderen qua uiterlijk, van de Duuk zoals je was naar Duuk met een bolle toet en raar haar. Niet veel later valt dat haar uit en besluiten we alles er maar af te scheren omdat het jeukt als een malle... En nog weer later breekt mijn hart als ik zie hoeveel je bent afgevallen tijdens de opname op de IC. Beelden volgen waarop te zien is hoe je plotseling boos wordt. En waarop we zien hoe verschrikkelijk je het vindt als je VAP aangeprikt moet worden.

Maar ook mooie beelden van jou komen voorbij. Hoe je ondanks dat het ziekenhuis stom is, je de grootste schik hebt op je kamertje. En hoe je lief met je broertje speelt en met je zusje knuffelt.

Inmiddels ben ik al deze beelden aan het verzamelen. En ik wil ze bundelen om een beeld te geven van het afgelopen jaar. Voor mezelf... voor naasten... misschien wel voor iedereen, maar dat weet ik nog niet zo goed. Iets om over na te denken. Wel voor nu een snelle collage foto's, met het liedje The Greatest van Sia. Duuk zingt al dagen: "Don't give up... don't give up..." terwijl hij niet wist wat het betekende.

---mocht je hieronder geen filmpje zien, open de blog dan in desktopversie---


Een ding weet ik wel heel goed. Morgen moeten we weer naar het UMCG. De zelfde gang als die we al een jaar lang veelvuldig hebben bewandeld. Maar wat bewandel jij hem dapper. Wat ben ik, als jou mama, toch verschrikkelijk trots op je hoe je deze rotziekte met alle moed en veerkracht bevecht. Jij bent mijn superheld, mijn eigen superheld. Niet een met een rode, zwarte of gouden cape... niet een met een schild, zwaard of hamer. Nee, eentje met een grote glimlach op zijn gezicht en een ondeugende twinkeling in zijn ogen. Vecht, mijn kanjer! Ik vecht met je mee!





  • Comments(1)//duuk.yourshot.nl/#post65