Duuk

Duuk

Waarom deze blog...

Sinds 5 december 2016 staat onze wereld op zijn kop. Duuk, onze kleine spring in het veld, heeft de diagnose ALL gekregen. De afkorting voor Acute Lymfatische Leukemie. Sinds eind april 2017 weten we dat hij in de 3 jarige Medium Risk-groep valt.

Om het voor ons zelf simpel te houden, schrijven we op deze blog zo nu en dan (misschien wel elke dag, misschien wel eens per week....of misschien nog wel minder) over het behandeltraject van Duuk. Ook is het gewoon lekker om even je hoofd leeg te kunnen schrijven.

Melangolie

Mama schrijft...Posted by Debby 11 Nov, 2017 11:01:13
Ik zie op onze speciale Facebook-pagina berichtjes over bloemenkralen langskomen en ben zo blij voor hun allemaal... De bloemenkraal is namelijk dé kraal die ieder kind aan zijn of haar ketting wil. Het betekent namelijk KLAAR!

Ondertussen word ik melangolisch... Facebook stuurt mij herinneringen en eerlijk... ik vind het heerlijk, al die oude foto's en filmpjes van mijn kleine aap... Maar ondertussen doet het zeer. Zo onbezorgd, zo vrolijk... zo gezond.
Voor ons is die bloemenkraal nog heel ver weg. Nog 2 jaar en 25 dagen om precies te zijn.

Nu bijna 1 jaar geleden, op 5 December, kregen wij de klap. Eentje die ik stom genoeg een heel weekend voelde aankomen dus ik kon hem redelijk opvangen met meteen een hele bult strijdlust.
Eind april kregen we nog even een stomp na, met de boodschap dat dit alles niet 2 maar 3 jaar ging duren vanwege het Ikaros-gen...
En eind mei kregen we een schop in onze knieholte... totaal onverwacht zakten we door onze benen en lag hij daar... op de IC... als een zielig hoopje mens onwetend wat er allemaal met hem gedaan werd.

Na een jaar begin je pas echt terug te kijken. Met Duuk zijn KanjerKetting in de hand, tel ik de chemo's, opnames en beenmergpuncties. De ritjes in de ambulance, de prikken in zijn VAP maar ook alle andere keren bloedprikken in zijn vinger... De KanjerKetting is een weerspiegeling van de strijd die tot nu toe is gestreden... De klappen die hij heeft moeten opvangen... En wat hebben we al een klappen gehad...

26 November wordt Duuk 6 jaar. Vorig jaar waren we een weekendje weg en besloten we dat Duuk naar de huisarts moest, want hij was toch echt niet helemaal fit. Zij hele 5e jaar was hij ziek en wisten we niet wat we konden verwachten... Zelfs de vraag of hij wel 6 jaar ging worden ging door mijn hoofd. En nu zijn we een feest voor hem aan het plannen voor zijn 6e verjaardag.

Wat ben ik ongelooflijk trots op hem en wat slaat hij zich er toch elke keer weer dapper door heen. En ja... de frustratie is zo nu en dan van hem af te lezen, de driftbuien worden er niet minder om en de lelijke woorden die hij dan roept liegen er niet om. Maar ga zelfs eens in die kleine schoenen staan en denk dan nog eens of het hem allemaal te verwijten valt. Hoe zouden wij ons voelen met alles wat we moeten en vooral alles wat we moeten laten...









  • Comments(3)//duuk.yourshot.nl/#post61