Duuk

Duuk

Waarom deze blog...

Sinds 5 december 2016 staat onze wereld op zijn kop. Duuk, onze kleine spring in het veld, heeft de diagnose ALL gekregen. De afkorting voor Acute Lymfatische Leukemie. Sinds eind april 2017 weten we dat hij in de 3 jarige Medium Risk-groep valt.

Om het voor ons zelf simpel te houden, schrijven we op deze blog zo nu en dan (misschien wel elke dag, misschien wel eens per week....of misschien nog wel minder) over het behandeltraject van Duuk. Ook is het gewoon lekker om even je hoofd leeg te kunnen schrijven.

Een ambulancekraal rijker.

UpdatesPosted by Debby 14 Oct, 2017 22:57:33
Na mijn laatste bericht leek het beter te gaan. Medicaties werden afgebouwd, Duuk reageerde goed en had geen lage of hoge suikerwaarden meer. Het enige wat mij zorgen baarde was de bloeddruk die steeds wat hoger werd. Logisch als je stopt met bloeddrukverlagende medicatie... maar wel iets wat ik eng vind nadat hij de laatste keer die PRES heeft gehad door de hoge bloeddruk.

Gistermiddag heeft Duuk de hele middag lekker gespeeld. Hij mocht van de monitor en van het infuus en had dus alle bewegingsvrijheid. De speelkamer was open en daar is hij tijden in de weer geweest met een hotwheels baan. Zijn sonde moest er ook uit, want die zat al 7 weken en mag maar 6 weken. Hij wilde graag zonder sonde proberen. Dus met de afspraak zoals altijd: niet goed eten = nieuwe sonde, begon hij na even mopperen aan zijn avondeten. 's Avonds bleef Roy slapen en ging ik met de ukkies naar huis. Duuk zijn suiker hoefde 's nachts niet meer geprikt te worden. Deze zou de volgende ochtend weer nuchter geprikt worden.

Toen ze dit de volgende ochtend deden bleek hij weer te laag. 3.2 Het voelt niet goed en ik bel naar het UMCG om eens te overleggen met de dienstdoende kinderoncoloog. Ze kent het verhaal niet helemaal maar begrijpt mijn zorgen. Ik geef ook aan dat het een onderbuikgevoel is, maar dat ik graag wil dat er nog een keer goed gekeken wordt. Ze belooft me contact op te nemen met de dienstdoende kinderarts in Deventer. Ondertussen heeft Duuk flink ontbeten en stijgt hij naar 5.9. Hij voelde zich weer goed en ging met Roy spelen met de hotwheels baan. Op eens voelde hij zich niet lekker. Hij werd slap, duizelig en moest spugen. Weer zijn suiker geprikt, 2.5 Heel gek dat er na een goed ontbijt in eens weer zo'n daling in zit. Blijkt mijn gevoel toch weer te kloppen.

Mijn ouders komen naar mijn huis om op de kleintjes te letten, zodat ik snel naar het ziekenhuis kan. Daar aangekomen zit Duuk inmiddels weer vrolijk op bed en heeft praatjes genoeg. Heel fijn natuurlijk, maar waar komt het vandaag. Ze nemen 8 buisjes bloed af en er volgt veel overleg tussen Deventer en Groningen. Roy wilde nog even naar huis, maar was ook benieuwd wat er uit zou komen. Uiteindelijk ging hij toch maar. Hij was nog maar net vertrokken toen ik de telefoon in mijn handen kreeg van de kinderarts. Het was de oncoloog uit Groningen die even met mij wilde overleggen. Ze vroeg of we in Deventer wilde blijven of toch over wilden naar Groningen. Omdat dit voor mij toch een geruster gevoel gaf, kozen we voor de laatste. Het is even wat geregel, maar dan zitten we in ieder geval wel op de goede plek zonder al het onderling overleg.

De ambulance werd besteld en Duuk glunderde van oor tot oor toen hij te horen kreeg dat hij weer in de ambulance mocht. Ik begin maar met de kamer leeg te ruimen. Opa en oma nemen al het spul mee richting Groningen want dat kan nooit allemaal in de ambulance. Anderhalf uur later komen er 2 ambulancebroeders met brancard de afdeling op. Duuk klimt op de brancard en praat honderduit. Onderweg naar beneden wordt hij wat stiller en als hij de ambulance ziet staan glimt hij van geluk. Hij vindt het geweldig en kijkt zijn ogen uit. Bij Raalte is de energie op. Hij draait zich lekker op zijn zij en valt in slaap. Vlak voor het UMCG wordt hij wakker. In de ambulance zie je bijna niks, maar toch kan hij door de kiertjes in de ramen aan de hoge gebouwen en bomen precies vertellen waar we rijden. "Vlak bij de brug met de boot met de kerstboom boven in."

Aangekomen in het ziekenhuis zit Duuk in kleermakerszit op de brancard en wijst de broeders de weg. Ophet bord zien we staan Duuk - Kamer 8. Die hadden we nog niet gehad. Verder gebeurd er vandaag niet echt iets. Het infuus gaat weer aan met glucose, medicaties worden aangepast om langzamer af te bouwen en hij wordt in de gaten gehouden. Er wordt een dagcurve bijgehouden. 5 Keer per dag wordt zijn bloedsuiker gecheckt. En dan morgen verder....

We gaan het zien...
Geen idee hoelang we hier nog gaan zitten, maar post is welkom! Duuk vond zijn kamer maar saai!
UMCG
Afdeling M2
Kamer 8; Duuk Renkema
Postbus 11120
9700CC Groningen.


----Wordt Vervolgd----




  • Comments(1)//duuk.yourshot.nl/#post56